Είμαι σίγουρος ότι κατά καιρούς έχετε βρεθεί αντιμέτωποι με πελάτες οι οποίοι δεν τιμάνε το λόγο τους (ο οποίος πάντοτε κατ’ αυτούς είναι συμβόλαιο) αλλά και τα συμβόλαιά τους.
Μετά από κάμποσα χρόνια αναγκαστικής συναναστροφής μαζί τους, έχω παρατηρήσει τα εξής ενδιαφέροντα:
- Πάντα το παίζουν ματσωμένοι. Ακριβά ρούχα, αέρας και ύφος χιλίων καρδιναλίων, SUV αυτοκίνητο και κινητό τελεύταίας εσοδείας με default ringtone (γιατί δεν ξέρουν να το αλλάξουν).
- Πάντα σου λένε: «Ότι θέλεις… εγώ είμαι εδώ» (λες και σου ζήτησα βοήθεια…), «Μη σκάς με το χρηματικό, θα το κανονίσουμε», «Φίλε μου, αδερφέ μου, κολλητέ μου…» και άλλα τέτοια όμορφα.
- Συνήθως χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, ήτοι εάν τους μιλήσεις λίγο προσεκτικά γίνονται καχύποπτοι μιας και φοβούνται μήπως πας να τους μπερδέψεις με τα ακαταλαβίστικα Ελληνικά που λές (μάλλον τους θυμίζουν τη γλώσσα των δικηγόρων).
- Οι συγκεκριμένοι πελάτες συνήθως ακροβατούν μεταξύ νεόπλουτου και νεόπτωχου μιας και όπως εν νυκτί έβγαλαν χρήματα, εξίσου εύκολα είναι σε θέση να τα χάσουν κάνοντας τις πιο αλλοπρόσαλλες επιλογές.
- Όταν θέλουν μια υπηρεσία, πάντα βιάζονται, πάντα καίγονται, τη θέλουν χθες και θέλουν επίσης να είναι ότι καλύτερο και από λεφτά… «εδώ είμαστε εμείς!», «θα τα βρούμε», «κάνε εσύ καλή δουλειά και έννοια σου»…
Το δράμα (ή ιλαροτραγωδία) ξεκινάει όταν έρθει η ώρα της παράδοσης, των ενδιάμεσων ραντεβού και φυσικά των πληρωμών. Τυπικά θα σας πω για πελάτη που τον ενόχλησα πάνω από 10 φορές. Έκλεισα πάνω από 5 ραντεβού τα οποία την τελευταία στιγμή ακυρώνονταν. Η προκαταβολή που έχω πάρει είναι στο 25% και έχω βάλει πέρα από αυτά άλλα τόσα σε γραφίστες και συνεργάτες που έπρεπε να πληρώσω για να του δείξω το 1ο milestone τελειωμένο… Φανερά εκνευρισμένος του λέω ότι το αφήνω πάνω του να με καλέσει μιας και δεν μπορώ να κάνω των ζητιάνο για την εργασία και τον κόπο μου. Μου είπε ότι θα με καλέσει την προηγούμενη εβδομάδα και φυσικά δεν…
Ορμώμενος από ένα post συναδέλφου ρωτάω: «Τί δίκιο μπορώ να δώσω σε τέτοιους ανθρώπους;»